Haysss…

Very Tragic Tragedy…

Ilang araw pa lamang ang nakakalipas matapos humagupit ang isang matinding unos na dulot ng bagyong Ondoy sa ating bansa. Araw ng sabado sa kasagsagan ng walang tigil na paghampas ng hangin at walang humpay na pagbuhos ng ulan. Maraming lugar sa ating bansa ang nakaranas ng matinding pagbaha. Nakakalulunos talaga ang sinapit ng ating mga kababayan. Ilan ang nawalan ng tahanan, nawalan ng negosyo, nawalan ng ari-arian at ang masakit pa dito yung mga nawalan ng mga mahal sa buhay.Sa ngayon madaming nasa evacuation center, madami pa ring hindi pa narerescue at nakastuck lang sa kani-kanilang mga bahay, maraming nagugutom at walang matulugan, marami pang mga taong hindi pa nahahanap at nawawala, at marami pang bangkay na hindi pa naaidentify. (more…)

Goodbye and Thank you for the Friendship..

You will always be remembered my very good friend, my ever kulit and thoughtful kuya, my very helpful officemate and a very nice person to everybody.

Thank you for everything and thank you for being a friend, thank you for all the encouragement, thank you for the shoulder when i need someone to lean on, thank you for the jokes and the laughs, thank you for being a kuya.

We love you…and surely we will miss you…May you rest in peace…

No Choice? It’s your choice…

Guilty ako dito sa situation na ganito. Actually lagi ko ngang sinasabi kapag nagigipit ako sa isang situation na hindi ko gusto eh “No Choice Eh”. Eh pwede ba namang no choice? Di ba in every situation dapat laging may pagpipilian? Either kung ang setup ay hindi pwede sa option A dapat meron laging option B or option C or D. Isa lang ako sa napakaraming tao na duwag na makipagsapalaran, kung baga laging on the safe side. Yun bang hindi mo kayang panindigan ang mga bagay na gusto mo. (more…)

Reunion…(naexperience mo na ba?)

Exciting kapag may reunion..Reunion sa school, mga alumni, reunion ng barkada, family reunion, reunion ng mga fans club at kung anik-anik pang mga pagtitipon kung saan magkakasama at magkikita kayo ulit ng mga kakilala mong pagkatagal-tagal ng nawalay sayo. Actually ako naexperience ko ng pumunta ng mga reunion, barkada reunion at family reunion. Ang hindi ko pa naeexerience eh ang magpunta sa mga alumni at school reunions at yung reunion ng fans club kasi wala naman akong fans club (hehehe). (more…)

A Painful Discovery…

Haysss, di ko alam kung anong mararamdaman ko.. May natuklasan akong isang bagay na napakasakit para sa akin. Hindi ko matanggap ang natuklasan ko. Pero anong gagawin ko? Natatakot ako sa mga pwede kong gawin at pwedeng gawin sa akin ng discovery ko na iyon. Sa ngayon para akong nakalutang sa kawalan, at nagninilay nilay kung bakit sumapit sa ganun ang discovery ko na iyon. Ano ang naging pagkakamali at kasalanang nagawa para sapitin ang ganung pangyayari? Saan at sino ang may pagkukulang? Bakit? Paano?  At Kailan pa? Ito ang mga tanong na bumabagabag sa akin sa ngayon. HIndi ko mapigilang lumuha at magdamdam dahil sa tingin ko hindi ko deserving ang ganung klase sa natuklasan ko. Maaring wala pang kumpirmasyon sa discovery ko na iyon pero malakas ang kutob ko, at natatakot ako sa kutob ko na iyon. HIndi ko alam talaga kung anong gagawin ko. Sana lang hindi ko na natuklasan ang napakasakit na discovery na yun, pero baka may dahilan kung bakit sa isang iglap ay bumulaga sa akin ang napakasakit na discovery na iyon. Saan ako magsisimula? Paano ko lulutasin ito? Hanggang kailan ako magtatanong? Kailan ko mahahanap ang kasagutan? Kaya ko ba ? O Makakaya ko kaya ito? Sino ang tutulong sa akin? Kanino ako hihingi ng tulong? Napakaraming tanong na naghahanap ng kasagutan. Sana lang makaya ko ang unos na ito. Sana..Lord tulungan mo ako, alam kong hindi ko ito kaya ng mag-isa. Salamat at lagi kang anjan, hindi mo ako iniiwan sa ere at alam kong hindi mo ako iiwan lalo na ngayon…
Salamat din sa blog na ito, kahit papano nailalabas ko lahat ng hinaing at problema ko…Sa mga mambabasa ko…salamat din sa pang-unawa…pasensya na kung medyo mabigat ang post ko ngayon. Sadyang dumarating lang talaga na ang lahat ng tao ay humaharap sa iba’t ibang klase ng problema. Ipagdasal nyo na lang na sana ay malampasan ko ito. Salamat…

I’m all alone…

Sadyang napakahirap na mag-isa, isipin mo, kapag mag-isa ka malungkot ang buhay, walang makausap, walang mapaghingahan ng problema, walang makasama sa pagmamalling at panunuod ng sine, walang katawanan, walang kaiyakan, walang karamay sa lungkot at saya… Maisip mo pa lang malungkot na di ba? Yun pa kayang maranasan mo?

Marami ang nakararanas nito sa kasalukuyan. Tulad ko na nag-iisa ngayon literally sa opisina at nagtatrabaho, nagihintay ng mga gagawin. Ang tangi ko lang kasama ay ang computer ko, buti na lang at may music, kung wala naku malamang di na ako nakatagal. Pero panandalian lamang itong aking pag-iisa dahil mamaya ay uuwi na ako..

Sa mga ibang taong nakakaranas ng buhay mag-isa i just wish na maging masaya kayo sa mga decisions nyo sa buhay, kung pinili nyong mag-isa or wala kayong choise, sana maging happy kayo, kasi no man is an island naman eh. Kung sa tingin mo eh nag-iisa ka, mali ka hindi ka nag-iisa, lahat tayo ay may kasama, hindi nga lang natin nakikita pero mararamdaman natin ang presence nya lagi.  Sino tinutukoy ko? Syempre si God, he’s everywhere kaya kung feel mong nag-iisa ka, hindi rin, kasi anjan lang sya lagi sa tabi mo.

I know HE’’s with me all the time…and HE’s with you too all the time. God Bless…